Tussen principes en pragmatisme, of hoe je tijd aan niets kwijt kan zijn

By | November 8, 2016

Door: Arno R. Lodder

Laatst kreeg ik een rekening van 90 euro ter goedkeuring inzake boekenbonnen. Een laag bedrag dat je doorgaans automatisch goedkeurt, maar aangezien we altijd bonnen van 25 euro hebben, begreep ik het bedrag niet. Even gecheckt, bleek een fout. 50 euro was voor mijn afdeling, 40 euro bonnen voor een andere afdeling. Het verstandigst was geweest de 90 euro direct goed te keuren, het op één-na verstandigst om nu ik begreep dat het niet klopte de 40 euro van de andere afdeling te betalen. Ik ging echter nog even verder op de principiële weg en meldde het systeem dat ik de factuur deels goedkeurde. Met toelichting, dat het voor 50 euro was. Dacht dat de kous daarmee af was, maar kreeg de rekening ongewijzigd weer terug. Besloot in reactie op dergelijke administratieve onverstoordheid de rekening geheel af te keuren onder toelichting dat er niks veranderd was. Daarop werd de factuur aangepast en was op de factuur duidelijk dat het om 50 euro voor mijn afdeling en 40 euro voor een andere afdeling ging. Ik moest echter nog steeds 90 euro goedkeuren. Hoewel ik de neiging had af te keuren, won nu het pragmatisme. Heb goedgekeurd, met als toelichting dat ik niet begreep waarom ik 90 euro moest goedkeuren. Ik zou in het financiële overzicht van de afdeling kunnen checken hoe het afgelopen is, ware het niet dat de financiële rapportages een volkomen onleesbare SAP-brei zijn.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *